Ekranların sevimli yüzü fotoğrafçı, aşçı ve gezgin Wilco Van Herpen’e kadinvesaglik.org olarak sizin sorduk:

Gezip gördüğünüz yerlerde o an elde avuçta ne varsa pişirip yemek yapıp afiyetle yiyorsunuz, biz de sizi keyifle izliyoruz. Lezzetli yemek yapmak madem bu kadar kolaysa, birçoğumuz neden bu kadar şikâyetçiyiz? Bu akşam ne yapsam ne pişirsem acaba diye. İşin sırrı nedir, bizimle paylaşır mısınız?

Sır: sevgi…

Yemek hazırlarken o yemeği yapmayı istemeniz gerekir. Sadece bir iki patates kızartmak, sebzeleri kaynatmak veya etlerinizi hazırlamak yeterli olmaz. Otlarla deney yapmayı, farklı tatlar çıkarmayı seviyorum. Başka bir problem, çoğu çiftin çalışıyor olması.  İnsanlar akşam eve tekrar döndüklerinde yorgun oluyorlar ama yine de yemek hazırlamak zorunda kalıyorlar (çoğu zaman kadınlar). Programım için yemek hazırladığımda genellikle yemek yapmak için bir öğleden sonrayı harcıyor oluyoruz. Ama sana söylemek zorundayım ki, hazırladığım yemek genellikle daha önce hazırlamadığım yiyecekler oluyor. Bu bana heyecan veriyor. İyi bir televizyon şovu yapmak için de heyecana ihtiyacınız var.

Bildiğimiz neredeyse her yemeği farklı malzemeler kullanarak yeniden bize sunuyorsunuz, dondurmayı bile. Nereden geliyor bu ilham? Sizi yaratıcılığınızı ruhunuzu en çok ne besliyor?

Bildiğim şeyleri izleyicilerimle paylaşmayı seviyorum. Gençken, babam da aynı zamanda bir aşçıdır, bana mutfakla ve yemekle ilgili çalışma konusunda çok şey öğretti. Her zaman farklı bir şey arıyordu, özel bir şey. Bu pahalı olmak zorunda olduğu anlamına gelmez, sadece bir şey öğrenmek… Babam için öğrenmek çok önemliydi. Her yıl sonbaharda büyük babam, babam ve ben bir çiftçi tarlasına giderdik. Hollanda’da bir gelenek vardı, çiftçi patateslerini topladıktan sonra, insanlar tarlalara gidip kalan patatesleri toplarlardı. Sebebi: Çürüyen patatesler toprağa zarar vereceğinden, ne kadar patates toplanırsa o kadar iyidir. Ama tüm bu tarz şeyleri yaparak yemeğe farklı bir bakış açısından bakmaya başlarsınız.

Fransa’dayken, sahilde yürüyen bütün Fransızları elinde plastik bir çantayla gördük. Denizde sular çekilmişti ve insanlar bir şey arıyorlardı. Ama nerede aradıklarını anlamadık. Babam neler olup bittiğini öğrenmek istedi ve bir süre Fransız bir adamla birlikte yürüdü ve kısa bir süre sonra geri döndü. İnsanların ne yaptığını öğrenmişti; kumda saklanmış kabuklu deniz ürünleri arıyorlardı. Bu yüzden çok uzun süre geçmeden, babamla aynı kumsalda, bu kabuklu balığı toplamak için plastik poşetle yürüdük.

O akşam yediğimiz en güzel makarnaydı ve tabii ki o kabuklu balıkla yapılmıştı.

Türkiye’de yemeklerine ve gezip görmeye doyamadığınız yöre neresi?

Türkiye’de her yer. Bir yeri bir kez ziyaret edin ve manzara, kültür, tarih ya da tat gibi şeyler tarafından hayrete düşebilirsiniz. Ama ikinci ya da belki üçüncü kez bir yeri ziyaret ettiğinizde, küçük farkları fark etmeye başlarsınız. Karşılaştırabilirsin, durumu tahmin edebilirsin ve belki de o güzelliğin daha fazlasını görebilirsin. Ya da yemekle; ilk kez bir şey yediğinizde, tat, koku ve o yemeğin görünüşü ile ilgili herhangi bir referansınız yoktur. Ama aynı çeşit yiyeceği birkaç kez yedikten sonra, o yemeklerin nasıl olması gerektiğini anlamaya başlarsınız.

Üçüncü veya dördüncü kez bir yeri ziyaret etmekten sıkılmıyorum. Kesinlikle, ikinci, üçüncü veya dördüncü kez bir şey yemekten sıkılmıyorum. Bu, neyin iyi olduğunu veya nasıl daha iyi olabileceğini (yemek) veya doğada vb. öğrenmenizi sağlar. Bu sayede programım için mevsimler arasındaki farkın nasıl fark yarattığını fark ederim.

Bizim insanımız değişik tatlara açık mı sizce?

Çok da fazla değil. Yeni bir tada ya da yemeğe alışmak ortalama bir Türk insanı için epey zaman alıyor. Ama bir kez sevdikten sonra, bununla yaşarlar. Örneğin; günümüzde neredeyse her yerde suşi yapabiliyorsunuz, kahve son yıllarda çok popüler oldu ve hemen hemen her restoran köri veya soya sosuyla tavuk satıyor…

Ancak, beni çok seviyor olsalar da ailem hala yiyecek hazırlama şeklimde zorluk çekiyor. Ama bu şekilde bir şey yapmaya çalışırsam, o zaman bu bir gastronomi problemi olabilir.

Profesyonel aşçılar biz de çoğunlukla erkek oysa evde yemekleri kadınlar yapıyor. Bu çelişki neden var? Nasıl başa çıkarız, sizce bu mesele ile?

Çocukken bile beni her zaman şaşırtan şeylerden biri. Şefin okulunda okurken aşçılık sınıfında sadece bir iki kız vardı. Bence çok basit bir açıklaması olabilir: Birçok insana göre kadınların evde olması, evi temizlemesi ve çocuklara bakması gerekiyor. Bir aileye bakmanın bir parçası, bir kadın için yemek hazırlamaktır. Ama sonra erkeklere dönüyoruz… Erkekler avcılık veya modern avcılık tarzımızla para kazanıyor. Bunun için şef, işadamı, bir ofiste çalışma, öğretmen vb. oluyorlar.

Bunun yanı sıra, şef olarak çalışmak zor bir iştir ve birçok erkeğe göre kadınlar bu tür ağır işler yapamazlar. Elbette, eşitsizlik ve ne yazık ki eşitsizliğin değişmesi zor. Tabii ki onlar büyük aşçılar, ancak toplumumuzda (sadece Türkiye’de değil) hala mutfakta (kadın için) kadınları kabul etmek zor.

Gezer, görür, pişirir, eğlenir bunlardan hangisi en çok sizi anlatıyor? İşinizdeki ana motivasyonunuz nedir?

Bu bir paket anlaşması gibi… Dördü de beraber tamamen beni yansıtıyor! Seçmem gerekirse… Gezer, çünkü seyahat ederken görüp, yemek yapıp aynı zamanda eğlenebiliyorum.

Her önünüze geleni yiyebilir misiniz? Hayır dediğiniz yemekler oldu mu hiç? Yediğiniz en sıra dışı şey nedir?

Bir çocuk olarak sayısız kez yemeğe hayır dedim ama… Annem, tabağımdaki yemeği tatmam için beni “zorlardı”. Yemeklerden en az bir kere ısırmak zorunda kaldım ve sonra başka bir şey yemeye izin verildim. Bir daha eğer aynı yemek tekrar gelirse, annem iki ısırık almamı söylerdi. Sonra bir dahaki sefere üç tane. Ama şimdi ona çok minnettarım çünkü gerçekten her şeyi yiyebilirim. Benim felsefem, eğer birileri bu yemeği yiyebilirse, o zaman ben de yiyebilirim. Öyleyse bugün her şeyi yiyebilirim. Yediğim en garip şeyler ise şunlardı: Denizanası, karıncalar ve koyun kulağı.

Hollanda mı daha eğlenceli yoksa Türkiye mi?

İkisinde de olmak ve yaşamak eğlenceli.

Kızınız Şira ile en çok yapmayı sevdiğiniz şeyler neler? O da sizin gibi gezmeyi görmeyi sever mi? Mutfakta birlikte neler pişiriyorsunuz?

Şira ve Gonca ile birlikte doğaya dışarı çıkmayı seviyoruz. Şira ile şato gibi yerleri veya eski arabaların gösterildiği şenlik havasındaki yerleri ziyaret etmeyi seviyoruz. Şira, etrafta dolaşmayı ve bu tür şeylerin resimlerini yapmayı seviyor. Evde akşam yemeği hazırlarken bana yardımcı oluyor. 4 yaşına geldiğinde benim için pirzola hazırlıyordu. Gonca biraz daha köşeli biri oldu ama onun için yararlı olacağını düşündüm; o zaman ateş ve yağla çalışan gizemli bir şeydi, ama bunu eğlenceli bir şey haline getirdim aslında çok da tehlikeli olabilirdi. Tabii ki bana asla kendi başına yapmamak için söz vermek zorunda kaldı. Sanırım, “tehlikeli” bir şey olduğunda en iyi yol (en azından benim için ve bu durumda Şira) bazı şeylere izin vermek ama çocuğunuzun bunu kendi başına yapmamaya söz vermesini sağlamaktır. Ona izin vermezseniz, bir gün çocuğunuzun etrafında olmadığınızda ve inanılmaz sonuçlar doğuracak olduğunda bunu yapması zor olabilir.

Şira benimle seyahat etmeyi sever. Bir gün Balıkesir’e gittik programım 2 Göz, 1 Şehir için. Şira atları çok seviyor, bu yüzden orayı ziyaret etmek onun için güzel bir yer olabilir diye düşündüm. Ona da küçük bir iş verdim; her şeyin resmini yapmasını istedim (televizyon programımda kullandığımız resimler) ve bir röportaj yapmak zorunda kaldı. Bu programa onun aktif olarak yer alması çok güzeldi. Çocuklara sorumluluk verilmesini seviyorum.

Eşinizle olan resimlerinizde ilk gördüğümüz şey, nerede ne yaptığınızdan çok birbirinize olan sevginiz ve gülen yüzünüz? Aşkı nasıl oluyor da böyle canlı tutuyorsunuz?

Bir ilişki veya evliliği canlı tutmak için; Çok fazla iş var. Bir şirketin yönetilmesinden daha zor çünkü bir yönerge yok ya da evlilik için bir eğitim yok. Bu sevgi, saygı ve uzlaşma yeteneği hakkında. Her evlilikte, en azından düşündüğüm şey bu, güneşli günleriniz var ama kesinlikle yağmur yağacak. Ama ya hiç yağmur yağmazsa? Bence bu mümkün değil. Bazen sahip olduklarınızı anlamak için bazı argümanlara ihtiyacınız var. Güneşli bir günü tekrar yapmak için.

Pek çok insan, partnerine çok aşıktır, ancak… bazıları, yıllar önce tanıştıkları ortaklara aşıktır. İlişki büyürken ve tabii ki ortaklaşa olarak yavaşça değişirken, onunla birlikte değişmedi. Gonca’yı 16 yıl önce gördüğümde doğrudan ona aşık oldum. Birbirimizle gerçekten tanışmak bir yıl sürdü ama kıvılcımlar 2003’te gerçekten uçuyordu. İkinci kez Beyoğlu Sineması’nda görüştük. Bir yıl bekledim ve İstanbul Film Festivali’nde tekrar Gonca ile buluşmayı ümit ediyordum. Bu yüzden film festivaline gittim ve hemen hemen tüm filmleri izledim ama Gonca’yı görmedim. Ardından film festivalinin son filmi oldu, bilet dükkanına gittim, biletimi aldım ve döndüm. Ve oradaydı, Gonca. Şimşek çarpmıştı sanki. Cupido’nun oku, bizi hedef tahtasından vurdu. Birbirimize aşık fakat ayrı yerlerde yaşadığımızda büyük bir karar verdik, birlikte yaşamaya karar verdik.

Birlikte yaşamaya başlarsın, evlenirsin ve sonunda çocuk hayatını zenginleştirir. Değiştim, Gonca değişti ve çocuk yüzünden tüm hayatın tamamen değişiyor. Birlikte bir takım gibi değişmezseniz, o zaman yanlış gidebilir. Gonca’nın, onu tanıdığım 16 yıl boyunca büyüdüğünü gördüm. Onunla tanıştığımda I.I.C.S. ve A.K.M.’de öğretmendi ama sonra Gonca Amerika’ya gitti ve Soundhealing’de ders verdi. Şimdi Gonca profesyonel bir “soundhealer-ses şifacısı”, atölye çalışmaları, seslendirme seansları veriyor ve şarkı söyleme doğaçlamaları yapar. Karınızın büyüdüğünü görmek çok güzel. Aynı zamanda Gonca benim için bir yardımcıdır. Film çekmeye gittiğimde evde kalır ve her şeye bakar. Gonca artı, ben eksi; Gonca toprak, ben suyum. Birbirimizi tamamlıyoruz.

TRT de Gönül Dağı programında, ömrü yolda geçen insanların hayat hikâyelerinden bahsediyorsunuz? Geçtiğiniz yollar, mola verdiğiniz duraklar ve bizim insanımızın hikâyesini Türkiye’nin gerçeklerini acısını tatlısını sizinle birlikte biz de izliyoruz. Program boyunca sizi en çok etkileyen hikaye hangisi oldu?

Bir seferinde bir kamyon şoförü ile yoldaydım. Programıma her zaman gelen sorulardan biri, konuğumun karısıyla nasıl tanıştığıdır. Cevabı beni oldukça şaşırttı: Adam gençken ve hala köyünde yaşıyorken bir güzel köy kızıyla tanışır ve aşık olur. Aşık oldukları için evlenmeyi düşünürken annesi bu ilişkiyi kabul etmiyor. Oğlu için mükemmel bir gelin olacak başka bir kız adayı varmış ve bu yüzden onunla evleniyorlar. Bir kez olsun, hayatı ya da evliliği hakkında konuşurken karısından bahsetmedi.

Onun için, karısı ve aşık olduğu kız için üzüldüm. Evlenmeyi ve gelecekteki eşinizin farklı olduğunu anladığımı biliyorum, bir zamanlar Hollanda da aynıydı. Bizim amacımız temel olarak ailede zenginliği korumak ya da farklı dinsel geçmişlere sahip insanlar arasında bir evliliğe izin vermemek idi. Ama o zamanlar, şanslıyız ki bir şekilde değişti (yine de hala şimdi veya sonra da olabilir).

Uzun zamandan beri yollardasınız? Bu hayat biçimine alışılır mı? Yorulduğunuz, durup dinlenmek istediğiniz, ben yapmayacağım bu işi artık dediğiniz anlar oldu mu?

İşim benim hayatım. İşim benim hobim. İşim tutkum. Çalışmam bana enerji veriyor. Tabii ki çalışırken yoruluyorum ama sonunda bu beni besleyen bir iş, bana enerji veriyor. Maceralarımı programımı izleyen insanlarla paylaşmak benim için çok güzel ve bu işten asla sıkılmam. Bu tür bir işten vazgeçmek ve bir ofiste iş bulmaya karar vermeyi hiçbir zaman düşünmedim. Bence bu beni çok mutsuz eder; Hayvanat bahçesinde bir buz ayı gibi kapana kısılmış hissederim.

Son yıllarda birçok gencin ve de iş dünyasında boğulmuş yetişkinin rüyası gezgin olmak ve elbette bu işten para kazanmak. Bu şimdilerde sosyal medya sayesinde daha mı kolay? Yoksa daha mı zor? Ne düşünüyorsunuz?

Para kazanmak için çalışmak çok kolay değil. Binlerce, hatta milyonlarca insanın bile bu rüyası var ama sonunda seyahat etmeyi ve para kazanmayı başaran bir avuç insan var. Sosyal medyadan dolayı her şeyin daha kolay hale geldiğini düşünüyoruz, ancak rekabet de arttığı için öyle değil. Ve bu alanda seyahat eden ya da çalışan herkes bu baskıyı kaldıramaz. Genelde düzenli bir geliriniz yok. Türkiye’de bir şey olursa (örneğin ekonomik krizler veya seçimler) o zaman bu durumu ilk ödeyenler mi? Yaşasın, biziz. Bu dönemde sponsorlar size yardım etmeyecek, televizyon kanalları başka bir şeye odaklanacak. Yani, böyle bir yaşamı yaşamak istediğin zaman, esnek olmalısın, çok esnek !

Ailenizle birlikte karavanda yaşamak ya da daha çok doğa içinde yaşamak gibi bir hayaliniz planlarınız var mı? istanbul’da yaşamaktan mutlu musunuz?

Böyle bir hayat gerçekten harika olurdu ama aynı zamanda çok zor. O zaman bir göçebe oluyorsun. Okula giden bir çocukla özellikle zor. Ama biliyorum ki böyle bir şey yapabilirim. Hayalim güzel bir büyük kamp arabası satın almak ve emekli olduğum bir zamanlar istediğim yere seyahat etmek.

İstanbul… bu başka bir soru. İstanbul’u seviyorum, güzel bir şehir ama çok kalabalık. Ve son birkaç yıldır İstanbul’da dolaşmak, daha sonra 15 sene öncesine göre bir meydan okuma. Kesinlikle hiçbir sebep olmaksızın, insanlar yeterince hızlı gitmediğiniz için ya da başka bir sürücü bir hata yaptığınızı düşündüğünden sizi dövebilir. Bu nedenle İstanbul’un büyüsü  benim için biraz kayboldu ama yine de kuşkusuz; İstanbul pek çok açıdan EŞSİZDİR.

Çok sayıda insan hikâyesi dinleyip, farklı hayatlar gördükten sonra “mutlu olmak ve kendi yolunda gitmek” ile ilgili bize ne söylersiniz? Var mı bunun kolay yolu?

Bu hayatta yapılacak en zor şey olabilir. Herkesin sizden beklentileri vardır: ebeveynleriniz, aileniz, meslektaşlarınız, arkadaşlarınız, patronunuz, toplumunuz.

Genel kabul görmüş yaşam tarzına karşı bir şeyler yaptığınız an, sizi eleştirmeye başlayabilirler. Örneğin kız kardeşim: Bir keresinde sohbet ederken, başka bir ülkede yaşamaktan ve işimi şef olarak bırakıp kariyer yapmaktan bahsediyorduk. Bana, yaptığım gibi bir karar veremeyeceğini söyledi. Sokağınızı, köyünüzü, ülkenizi bırakın ve başka bir ülkede sıfırdan başlayın. Bu belirsizlik birçok insan için çok fazla.

Mutlu olmak benim için ve kalbimi dinleyerek aldığım en iyi kararlar için önemlidir. Bir veya iki kez mantıklı bir karar verdim ve hepsinin yanlış olduğu ortaya çıktı. Aynı zamanda bu kararları vermem iyi oldu çünkü söylemek istemediğim bir şey var: “keşke keşke…”. Bu sözleri söylemek istemiyorum ve şimdiye kadar hayatımı buna göre yaşadım.

Bu kolay değil, yine de benim için çok tatmin edici.

kadinvesaglik.org

Herkesin mutlaka bir kere görmesi gereken Budapeşte şehrinde harika bir festival havasını solumaya ne dersiniz? Yedi gün boyunca her türlü festival katılımcısını içinde barındıran ve bir özgürlük adasına dönüşen Hajógyári Adası, size dünyanın en büyük festivallerinden birini sunuyor.

Tüm bunlar sadece farklı bir tür dünyayı keşfetmek ve deneyimlemekle de kalmıyor üstelik.

Sziget Festivalinin Keyfi

Festivali, en çok kamp yaparken yaşarsınız. Yani, bir hostel veya otelde kalmak ile aynı şey değildir. Otelde kalmak temiz bir tuvalete ve sıcak bir duş lüksünü verse de, çoğu genç kamp alanlarında kalmayı tercih ediyor. Bu da, festivali daha çok yaşayabilmenizi sağlıyor.

Festivale Ulaşım / Toplu Taşıma

Havalimanından geliyorsanız, ilk önce Budapeşte’nin merkezine gitmelisiniz. Terminal 2A veya 2B’deki gümrüklerden hemen sonra. Buradan her türlü bileti satın alabilirsiniz. Bizim tavsiyemiz ise, (seyahatinizin sonrasını kolaylaştırmak açısından) havalimanından bir Budapeşte Kartı satın almak. Bu kart sayesinde toplu taşıma araçlarında sınırsız imkan sağlayabilir ve bir çok müzeye giriş veya indirim hakkı alabilirsiniz.

Budapeşte’nin merkezinde bulunduğunuzda, Hev’e binebilir ve Filatorigát’a yaklaşık 10 dakikada gidebilirsiniz. İneceğiniz yeri belirlemek için kalabalığı takip etmek ise en kolay yol alacaktır. Trenleri yaklaşık her 15 dakikada bir çalışıyor.

Sziget Dışında Budapeşte

Festivalin dışında, günlerinizi Budapeşte’yi gezerek, şehirde yemek yiyerek ve öğleden sonraları festivale giderek geçirebilirsiniz.

Budapeşte, tek aşına heyecan verici bir yer. Özellikle, Parlamento, barları, muhteşem mimari ve doğal kaplıca banyoları ile yapılacak çok şey bulmak mümkün.

Bu ziyaret sırasında, şehirde zaman harcamaya mutlaka vakit harcamanızı öneririz. Lineup’ını beğenmediğiniz (belki birkaç günü) atlayıp, şehrin gece hayatını deneyimlemek de güzel bir seçenek olabilir.

Sziget Festivalinde Kamp

Festivalde kamp yapmanın daha heyecanlı bir deneyim olduğundan bahsetmiştik, ama aynı zamanda çok daha zorlayıcı bir deneyim olduğunu da söylemek gerek.

Kamp günlerindeki belki de en sinir bozucu şey, kamp etrafındaki gürültüden uyuyamamak olabilir. Maalesef bunun için çok fazla çözüm yok, yine de eğer kamp yapacaksanız mutlaka bir kulak tıkacı götürmenizi öneririz. Ayrıca kampçılar için, ana sahneye daha yakın bir yerde kamp yapmak daha mantıklı olacaktır. Bu sayede düzenli olarak temizlenen tuvaletlere daha yakın olacaksınız. Ayrıca festivalciler için şarj üniteleri bulmak da bu alanda daha kolay. Kampçılar için, alkolsüz içecekler, su ve uyku tulumları ücretsiz olarak sunuluyor.

Köpük Partileri!

Bu, Sziget’e yeni eklenen şeylerden biri.

Köpüğün her on beş dakikada bir üstünüzden dökülmesiyle oldukça eğlenceli. Köpük, oldukça büyük bir hazneden alandaki insanların üzerine dökülüyor. Adadaki uzun kuyruklu duşlara mükemmel bir alternatif olduğu için de ayrıca önemli. Bu sayede dakikalarca duş sırası beklemekten de kurtulmuş oluyorsunuz.

Sokak Etkinlikleri ve Sirk

Tahmin edeceğiniz gibi sokaklar sürekli dolu ve canlı. Her yer rengarenk ve ritme ayak uydurmak bir hayli zor.

Sirk ise, dünyanın dört bir yanından harika yetenekler sergilemek gelen insanlarla dolup taşıyor. Ayrıca sevenleri için, sokak tiyatrosu da var. Müzik festivaline katılan pek çok müzik dışı sanatçı var. Bu da Sziget’i geleneksel festivallerden farklı kılıyor.

Yetenek Parkı ve LGBT Merkezi

Bu iki yer, Sziget’in sıcaklığını arttıran nedenler. Yetenek Parkında, Szitizens (festivalcilere verilen isim), Blindfold yürüyüşü gibi aktivitelerden geçerek, farklı kişilerin hayatlarını daha iyi anlamak için, basketbol ve diğer aktiviteleri oynarken tekerlekli sandalye kullanıyor. Yer, size farklı bir bakış açısı vermek için harika.

Hava Durumu

Adanın havası genelde oldukça sıcak ve tozlu. Çok fazla insan, nefes almakta zorluk çekiyor. Ancak çoğu festivalde aynı sorunla karşılaşabileceğinizden, bu durumu Sziget’e mal etmemek gerek. Havayla mücadele edebilmek için maske getirmenizi önerebiliriz ki bu gerçekten yararlı olabilir. Ayrıca bazen ada, yağmura da yakalanabiliyor. Bunu da belirtmeden geçmek istemedik.

Sziget, tamamen farklı bir ortamda yüksek kaliteli bir müzik festivali yaşamanızı sağlayan bir festival… Macera, kültür ve gerçekten iyi müziği bir arada sunuyor. Bu nedenle Sziget bir festivalden tüm beklentilerinizi karşılamanızı sağlayabilir. Bütçenizi fazla aşmadan, müziğe doyacağınız bir hafta için bizce Sziget’i tercih edebilirsiniz. 2019’da orada görüşmek dileğiyle!

Festivalden biraz daha görüntü için:

Kadinvesaglik.org